De grootste kennisbank van het HBO

Inspiratie op jouw vakgebied

Vrij toegankelijk

Terug naar zoekresultatenDeel deze publicatie

Persvrijheid in Paramaribo

Rechten:

Persvrijheid in Paramaribo

Rechten:

Samenvatting

SAMENVATTING Na vijf maanden werkzaam geweest te zijn bij Parbode Magazine in Paramaribo, besefte ik me dat kritisch schrijven in Suriname niet zo makkelijk is als in Nederland. Journalisten in Suriname moeten met allerlei zaken rekening houden tijdens het werk en worden nog vaak genoeg beperkt in hun persvrijheid. Ondanks deze situatie is de kritiek op de kwaliteit van de Surinaamse journalistiek niet te stoppen en wordt de andere kant van het verhaal echter nooit of nauwelijks belicht. Deze scriptie brengt in kaart door welke factoren de persvrijheid in Suriname wordt beïnvloed en in welke mate de persvrijheid aanwezig is. De probleemanalyse luidt als volgt: Welke factoren beïnvloeden de mate van persvrijheid in Suriname? Om dit te onderzoeken wordt gebruik gemaakt van de volgende onderzoeksmethodes:  Deskresearch: Hierbij maak ik gebruik van literatuur over persvrijheid in het algemeen. Op deze manier kunnen deze facetten goed getest worden in de praktijk. Daarnaast wordt de geschiedenis van de Surinaamse journalistiek onder de loep genomen en hierbij worden internationale media gebruikt. Verschillende artikelen worden vergeleken en geanalyseerd.  Fieldresearch: Journalisten werkzaam in Paramaribo hebben een enquête ingevuld waarin zij aangeven hoe zij de persvrijheid in Suriname ervaren en welke factoren invloed hebben op hun werk. Daarnaast worden er diepte-interviews gehouden met Surinaamse journalisten en correspondenten en met medewerkers van de Surinaamse en Nederlandse journalistenvereniging en freedom of speech organisaties. De mate van persvrijheid in Suriname is moeilijk vast te stellen en wordt door veel verschillende zaken beïnvloed. Het onderwerp ligt gevoelig bij journalisten. Het legale aspect en de politieke en economische vrijheid laten zien dat er nog geen volledige persvrijheid bestaat in Paramaribo. Het legale aspect is over het algemeen goed geregeld, de persvrijheid staat vastgelegd in de wet. In de praktijk is dat echter niet altijd het geval. De politieke vrijheid is dus niet optimaal. Kritiek op de regering is uit den boze en wordt via het aanklagen van journalisten, intimidatie, bedreigingen en manipulaties, zoals het misgunnen van advertenties en informatie, bestraft. Daarnaast wordt er veel propaganda bedreven en af toe komt er censuur voor. De economische vrijheid is vrij slecht, waardoor journalisten makkelijk worden omgekocht om propaganda te bedrijven. Daardoor wordt ook de nodige zelfcensuur opgelegd. Als een kritisch artikel ervoor kan zorgen dat jij je baan verliest, is de keuze snel gemaakt. Hierdoor is er sprake van onderbemande redacties en dat heeft zijn weerslag op de journalistiek. Er is geen tijd voor kritische vragen en daardoor worden persberichten klakkeloos overgenomen. Ook klussen veel journalisten bij voor een extra zakcentje. Dit werkt politieke gekleurdheid en ongeloofwaardigheid in de hand. Deze factoren hebben zoals beschreven ook bepaalde gevolgen. Deze gevolgen zijn op hun beurt ook weer van invloed op de persvrijheid in Suriname. Eén daarvan is een hoge mate van zelfcensuur. Dit komt door de ons-kent-ons samenleving, lage salariëring, maar ook door het slechte verleden van Suriname wat betreft persvrijheid. De grote verbintenis van huidig president Desi Bouterse met de Decembermoorden zorgt er voor dat de pers erg terughoudend is. De angst door de moorden op vijf journalisten en het in brand steken van mediahuizen is nog lang niet verdwenen uit het journalistieke werkveld. De lage kwaliteit van de Surinaamse journalistieke opleiding, inactieve houding van de Surinaamse Vereniging van journalisten, het lage aanzien van journalisten en de lage bereidheid van bronnen om mee te werken aan inhoudelijke artikelen of items komen de journalistiek en persvrijheid tot slot ook niet ten goede. Deze problemen houden elkaar allemaal in stand en op deze manier is het lastig om dit patroon te doorbreken. De kritiek op de kwaliteit van de Surinaamse journalistiek is dan ook zeker ergens op gebaseerd. Journalisten moeten echter keihard werken en behalen vanwege deze vele factoren niet het hoge resultaat waar wel naar wordt gestreefd. Een ding is zeker: de persvrijheid in Suriname heeft nog een lange weg te gaan. SUMMARY After working for Parbode Magazine in Paramaribo for about five months I realized publishing critical articles wasn’t as normal in Suriname as it is in the Netherlands. Journalists in Suriname have a lot of factors to reckon with during their work and are, often enough, still limited in their press freedom. In spite of this situation, journalists are repeatedly criticized about the quality of their work. However, the other part of the story is barely exposed. This thesis shows which factors have an influence on the freedom of the press in Suriname and to which extent there is press freedom in this country. The research question of this thesis is the following: Which factors influence the level of press freedom in Suriname? Two main methods of research have been conducted to explore the subject of press freedom in Suriname:  Desk research: With this method I used journal articles, and literature about press freedom in general. It allowed me to exploit this type of information during my field research. Different articles in Suriname's national and international press were compared and analyzed. I also looked at the history of the press in Suriname  Field research: 48 journalists that are working in Paramaribo filled out a survey in which they indicated how they experience press freedom in Suriname and which factors, they think contribute to this. Also several in-depth interviews have been conducted with Surinamese journalists and correspondents. Also employees from "freedom of speech" organizations and both the Suriname as Dutch association of journalists have been interviewed. The level of press freedom in Suriname is difficult to determine and is influenced by many different aspects. In Suriname, press freedom was and still is a very sensitive subject among journalists and therefore many times subjective. This is shown through legal, political and economic aspects. The legal aspect is overall well regulated, press freedom is recorded in the law. However practically that’s not always the case. The legal aspect doesn’t always extend to political freedom. Criticizing the government is not appreciated. Therefore some journalists are punished by means of suing, intimidation, endangerment and manipulation, like detaining information or advertisements. Besides that propaganda and censorship still exist in Suriname. The economic freedom for journalists is pretty bad. As a result of this unhealthy economic situation journalists are easily bribed to propagandize. Therefore a lot of journalists apply a level of self-censorship. Not only press freedom is affected by this, also the quality of articles tends to be lower. Since there is no time or opportunity to ask critical questions, press releases are not questioned and uncritically accepted and published. Many editorial offices are understaffed and many journalists tend to have an extra job to extend their income. Due to this Suriname currently has an subjective and rather unreliable political media landscape. These different aspects have a lot of consequences, the main one is a high level of self-censorship. This is caused by the small society of Paramaribo and Suriname, the low salaries, however also the dark history of Suriname when it comes to freedom of the press. The tight connection between current president Desi Bouterse and the well-known "Decembermoorden" of 1982 is the main reason the press keeps a low profile. The fear, caused by the murder of five journalists and setting several media houses on fire during the regime in the eighties, is still very fresh in the minds of the journalists. The low quality of the education for journalism in Suriname, inactive attitude of the Surinamese associations of journalists and low willingness of sources to collaborate with journalists to write critical articles and items are all a negative influence on journalism and press freedom as well. These problems constitute a vicious circle and because of this the pattern is difficult to break. The criticism on the quality of Suriname's journalism sector is certainly based on hard facts. However journalists work extremely hard and unfortunately they don’t achieve the amount of quality in their work as much as they want to, because of the limiting factors they have to deal with during their work. One thing is certain: press freedom in Suriname still has a long way to go.

Toon meer
OrganisatieHogeschool van Amsterdam
OpleidingMedia, Informatie en Communicatie
AfdelingMedia, Creatie en Informatie
Jaar2015
TypeBachelor
TaalNederlands

Op de HBO Kennisbank vind je publicaties van 26 hogescholen

De grootste kennisbank van het HBO

Inspiratie op jouw vakgebied

Vrij toegankelijk