De grootste kennisbank van het HBO

Inspiratie op jouw vakgebied

Vrij toegankelijk

Terug naar zoekresultatenDeel deze publicatie

Differentieel leren versus traditioneel leren bij het verbeteren van precisie en snelheid bij de tennisservice van gevorderde tennisspelers

Rechten:

Differentieel leren versus traditioneel leren bij het verbeteren van precisie en snelheid bij de tennisservice van gevorderde tennisspelers

Rechten:

Samenvatting

Het doel van het onderzoek was na te gaan of er aantoonbaar verschil is in prestatieverbetering van de precisie en snelheid van de service bij tennis. Aan het onderzoek namen twee groepen van gevorderde senioren tennisspelers deel. De trainingsperiode telde zeven lessen van anderhalf uur verdeeld over veertien weken. Enerzijds werd er volgens de differentiële leermethode lesgegeven en anderzijds volgens de expliciete leermethode. Daarnaast werd er ook nog gekeken of er een verschil in prestatieverbetering in precisie en snelheid was bij het uitvoeren van de service onder vermoeidheid. Er deden aan dit onderzoek in het totaal 27 deelnemers mee. In de differentiële groep zaten 6 mannen en 7 vrouwen met een gemiddelde leeftijd van 32,57 (std=6,19) jaar en in de traditionele groep zaten 7 vrouwen en 7 mannen met een gemiddelde leeftijd van 31,38 (std=9,74) jaar. Er is gebruik gemaakt van een kwantitatieve voor- en nameting en een nameting onder vermoeidheid. Er werd een verschil in precisieverbetering gevonden tussen het moment van de voormeting, nameting en de nameting onder vermoeidheid (p = 0,000). Om te bepalen waar dit verschil zich precies bevond zijn er vervolgtesten uitgevoerd. Hieruit was op te maken dat de groepen bij beide leermethodes significant vooruit zijn gegaan (p= 0,001) tussen het moment van de voormeting en de nameting. Er werd een verschil tussen de leermethodes gevonden tussen de voormeting en nameting onder vermoeidheid. De differentiële groep liet een significante prestatieverbetering zien (p=0,036), terwijl de traditionele groep zelfs enige achteruitgang toonde. Ook uit de nameting en de nameting onder vermoeidheid kwamen duidelijke verschillen. De resultaten van de differentiële groep bleven nagenoeg gelijk, en toonde geen significant verschil (p=0,156). Maar de resultaten van de traditionele groep werden beduidend minder en toonde ten opzichte van de nameting wel een significant verschil (p=0,000). Wat betreft de snelheid is er geen significante prestatieverbetering gevonden tussen het moment van de voormeting, nameting en nameting onder vermoeidheid (p = 0,144). Het verschil tussen de voormeting, nameting en nameting onder vermoeidheid is niet afhankelijk van de leermethode gebleken (p = 0,691). Er kan worden geconcludeerd dat de differentiële leermethode de beste resultaten oplevert bij het verbeteren van de precisie onder vermoeidheid bij de tennisservice van gevorderde seniorenspelers. Voor de beroepspraktijk van een tennistrainer, zou er op grond van dit onderzoek, bij deze vaardigheid en doelgroep, voor de differentiële leermethode gekozen moeten worden.

Toon meer
OrganisatieHogeschool van Amsterdam
InstituutBewegen, Sport en Voeding
Gepubliceerd in
Jaar2015
TypeBachelorscriptie
TaalNederlands

Op de HBO Kennisbank vind je publicaties van 25 hogescholen

De grootste kennisbank van het HBO

Inspiratie op jouw vakgebied

Vrij toegankelijk