De grootste kennisbank van het HBO

Inspiratie op jouw vakgebied

Vrij toegankelijk

Terug naar zoekresultatenDeel deze publicatie

Het Nederlandse 1F-beleid ten aanzien van Afghanen

Rechten:

Het Nederlandse 1F-beleid ten aanzien van Afghanen

Rechten:

Samenvatting

Samenvatting Van 1978 tot 1992 had Afghanistan een communistisch regime dat nauwe banden had met de Sovjet-Unie. De Mudjahedin, groepen Islamitische strijders waaruit later onder andere de Taliban is ontstaan, voerden een jarenlange strijd tegen dit regime. Vanuit buurland Pakistan werden deze Islamitische strijders gesteund. Ook Amerika bood steun aan deze groepen. De strijd tussen de Afghaanse communisten en de Sovjet-Unie aan de ene kant en de Mudjahedin en Amerika aan de andere kant is onderdeel geweest van de Koude Oorlog. De veiligheidsdiensten van het communistische regime hebben zich op grote schaal schuldig gemaakt aan oorlogsmisdaden en in het VN Vluchtelingenverdrag uit 1951 is in artikel 1F opgenomen dat mensen die zich hieraan schuldig hebben gemaakt geen bescherming mogen genieten van dit Vluchtelingenverdrag. Dit betekent dat zij geen asiel kunnen krijgen. De Nederlandse regering bracht in het jaar 2000 een ambtsbericht uit waarin staat dat alle onderofficieren of officieren van de Afghaanse veiligheidsdiensten zich persoonlijk schuldig hebben gemaakt aan oorlogsmisdaden. Deze conclusie is gestoeld op het gegeven dat de veiligheidsdiensten een roulatiesysteem hanteerden waardoor iedereen met een dusdanig hoge functie ook werkzaam geweest moet zijn op afdelingen waarin mensen werden gemarteld en geëxecuteerd. Wanneer de Nederlandse Immigratie en Naturalisatiedienst constateert dat een Afghaanse vreemdeling onderofficier of officier is geweest bij de veiligheidsdiensten wordt hij ongewenst verklaard wat betekent dat hij Nederland en de Europese Unie moet verlaten. Oorspronkelijk ging het om een groep van ongeveer zevenhonderd Afghaanse 1F’ers. Daar zijn er nu nog honderd tot honderdvijftig van over. Nederland staat vrijwel alleen met dit beleid waarin 1F’ers standaard ongewenst worden verklaard. Ook is dit het enige land dat stelt dat alle onderofficieren en officieren schuldig zijn aan oorlogsmisdaden. Nederland is dan ook vanuit verschillende hoeken bekritiseerd. De belangrijkste bron van kritiek is een notitie van de vluchtelingenorganisatie van de Verenigde Naties, UNHCR. Deze organisatie deed zelf ook onderzoek naar de Afghaanse veiligheidsdiensten maar laat in deze notitie weten nooit bevestiging gevonden te hebben voor het bestaan van een dergelijk roulatiesysteem. Naast de UNHCR zijn er ook nog andere organisaties en personen die hun kritiek hebben geuit op het ambtsbericht en het daaruit voortvloeiende beleid. Niet gouvernementele organisaties zoals Amnesty International en Vluchtelingenwerk Nederland, betrokken burgemeesters, asieladvocaten, het Nederlands Juristen Comité voor de Mensenrechten en de Adviescommissie voor Vreemdelingenzaken zijn het niet eens met de gang van zaken. Punten van kritiek zijn onder andere dat er niet voldoende individueel onderzoek wordt gedaan, dat de bronnen van het ambtsbericht geheim zijn en daarom niet te controleren en dat er niet voldoende werk wordt gemaakt van strafrechtelijke vervolging. Ondanks deze kritiekpunten houdt de Nederlandse regering vast aan het ambtsbericht. De kritiek en het onderzoek van de UNHCR bieden niet voldoende aanleiding om het ambtsbericht te herzien en het beleid aan te passen. Hierin wordt zij ondersteund door uitspraken van de Raad van State die bevestigde dat kan worden uitgegaan van de juistheid van het ambtsbericht. Het opgebouwde imago van Nederland met Den Haag als internationale stad van vrede en recht heeft mogelijk bijgedragen aan de ontwikkeling van het ambtsbericht en het daarbij behorende beleid. In 1998 werd besloten dat het Internationaal Strafhof naar Den Haag zou komen. Nederland voerde al vanaf 1995 campagne om dit Hof binnen te halen. Verschillende keren is in de Tweede Kamer gezegd dat het niet zo kan zijn dat aan de ene kant Nederland en Den Haag dit imago van internationale stad van vrede en recht uitdragen en dat aan de andere kant oorlogsmisdadigers asiel krijgen in dit land. Door opstelling van het ambtsbericht op de manier zoals het er nu is, en te stellen dat artikel 1F op alle onderofficieren en officieren van toepassing is, wordt voorkomen dat een Afghaanse oorlogsmisdadiger asiel krijgt in Nederland. Uitzonderingen kunnen dan namelijk niet gemaakt worden. Wanneer zou worden toegegeven dat men destijds fout heeft gezeten bij de totstandkoming van het ambtsbericht zou dit imagoschade betekenen. English Summary From 1978 until 1992 a communist regime ruled Afghanistan. This regime was a close ally the Sovjet Union. The Mudjahedin, groups of Islamic fighters from which later the Taliban would arises, fougth against the communists. Neighbouring country Pakistan supported the Mudjahedin. So did America. The war between the Afghan communists and the Sovjet Union on one side, and the Mudjahedin and America on the other side was part of the Cold War. The Afghan security services KhAD/WAD violated human rights on a massive scale. Article 1F of the 1951 UN Refugee Convention contains an exclusion clause which states that people who are guilty of committing war crimes won’t be protected by this Refugee Convention. In other: they won’t be able to get asylum. The Dutch government published an official report in 2000 which states that all petty officers and officers are guilty of committing war crimes. The Afghan security services made use of a rotation system. Because of this system everyone with such a high function must have worked on departments where human rights were violated. When the Dutch Immigration and Naturalisation Service determine that an Afghan refugee has been petty officer or officer he is stated undesirable. This means that he has to leave the Netherlands and the European Union. At first there was a group of about seven hundred Afghan people on who this article 1F applied. Now, there are a hundred to a hundred and fifty of them left. The Netherlands are the only country with this 1F-policy in which these people are declared undesirable by definition. The official report from 2000 and the 1F-policy are criticised by many organisations, from which the most important one is the UNHCR, the Refugee Agency from the United Nations. The UNHCR also investigated the Afghan security services but. In a note from 2008 the Agency states that it never found confirmation of the existents of the rotation system. Also Amnesty International, the Dutch Council for Refugees, mayors who are involved, refugee lawyers, the Dutch section of the International Commission of Jurists and the Advisory Committee on Migration Affairs criticised the Dutch policy. They claim that there is not enough research being done to separate Afghan individuals. They also criticise the fact that the sources of the official report are anonymous and therefore not verifiable. Also not enough effort is being done to criminally prosecute Afghans who are being accused of committing war crimes. Inspite of these critisms the official report is still being used by the Dutch government. Also the 1F-policy is maintained. According to the Dutch government the criticism and the UNHCR Note do not give enough reason to change this. The Dutch Council of State judged that it can be assumed that the official report is correct. The image of the Netherlands and the The Hague as the International City of Peace and Justice contributed possibly to the official report and the 1F-policy. In 1998, in the Rome Statute, was decided that the International Criminal Court would settle in The Hague. The Netherlands campaigned from 1995 to become host country of this Criminal Court. Several times it has been mentioned in the Dutch parliament that it inappropriate when The Hague, on one hand, would carry out this image of International City of Peace while on the other hand war criminals could get asylum in the Netherlands. By stating in the official report that ‘all’ petty officers and officers are war criminals the Dutch government prevents that war criminals get asylum in the Netherlands. Than no exceptions can be made. When the Dutch government would acknowledge that the information in the official report is not right, the image of the Netherlands would be damaged.

Toon meer
OrganisatieHogeschool van Amsterdam
OpleidingMedia, Informatie en Communicatie
AfdelingMedia, Creatie en Informatie
Jaar2015
TypeBachelor
TaalNederlands

Op de HBO Kennisbank vind je publicaties van 26 hogescholen

De grootste kennisbank van het HBO

Inspiratie op jouw vakgebied

Vrij toegankelijk