De grootste kennisbank van het HBO

Inspiratie op jouw vakgebied

Vrij toegankelijk

Terug naar zoekresultatenDeel deze publicatie

Retourtje bajes? Onderzoek naar de aansluiting van de intramurele fase naar de extramurele fase binnen de ISD-regel.

Rechten: Alle rechten voorbehouden

Retourtje bajes? Onderzoek naar de aansluiting van de intramurele fase naar de extramurele fase binnen de ISD-regel.

Rechten: Alle rechten voorbehouden

Samenvatting

Vanaf 1 oktober 2004 is de ISD-maatregel ingevoerd waarbij veelplegers gedurende 2 jaar in een ISD-inrichting geplaatst worden en er een hulpverleningstraject voor hun opgesteld wordt. In ons onderzoek met interne hulpverleners, externe hulpverleners en ISD-ers is gebleken dat de overgang van de intramurale naar de extramurale fase als te groot ervaren wordt. De motivatie valt hierdoor weg voor een ISD-er, wat het slagen van de extramurale fase verkleint. De motivatie van een ISD-er is namelijk van essentieel belang om het traject te doorlopen, omdat hij uiteindelijk degene is die het zal moeten doen. Ook is het Justitieel kader een belemmering en dan met name in de intramurale fase. De mogelijkheden tot het oefenen met de praktische zaken in de buitenwereld, wat in de extramurale fase plaats vindt, wordt hierdoor erg beperkt. Dit maakt de overgang naar de extramurale fase erg groot. In deze overgang wordt er van de ISD-er verwacht dat hij zelf keuzes kan maken, eigen initiatief en eigen verantwoordelijkheid kan tonen. Het geleefd worden binnen de gevangenis en het zelf leren omgaan met verantwoordelijkheid en afspraken buiten de gevangenis is een wereld van verschil. De veiligheid van de gevangenismuren valt weg, wat voor een ISD-er die vaak jarenlange detenties achter de rug heeft, een grote verandering is. De problematiek van de ISD-er ligt namelijk op verschillende leefgebieden. Buiten maakte hij hierin vaak verkeerde keuzes of nam hierin geen verantwoordelijkheid. Daarnaast is het een probleem dat veel extramurale instellingen geen ISD-ers opnemen vanwege contra-indicaties. Dit terwijl de doelgroep steeds meer psychische en psychiatrische kenmerken laat zien en er sprake is van dubbel diagnostiek. Dit maakt dat ISD-ers niet op een goede plek, passend bij hun problematiek, terecht komen. Omdat extramurale instellingen niet altijd de passende hulp kunnen bieden voor deze doelgroep, is de hulp die een ISD-er krijgt niet voldoende, om het na de twee jaar durende maatregel zelf te kunnen redden. Hierbij is het van belang dat je naar de ISD-er als individu kijkt. Hierbij dient er te worden gekeken naar het individu en naar zijn problematiek. Gaandeweg het traject zal gekeken moeten worden of het plan nog passend is gezien de veranderingen en ontwikkelingen die het individu doormaakt. Indien nodig zal het plan aangepast moeten kunnen worden. Deze doelgroep heeft nu eenmaal passende hulp en vaak jarenlange, zo niet levenslange hulp nodig.

Wij zijn van mening dat de ISD-maatregel opgedeeld moet worden in 3 fasen, namelijk de intramurale fase (VBA), de tussenfase en de extramurale fase (externe instellingen).
Een tussenfase zou een positieve bijdrage kunnen leveren aan het slagen van de doelstelling van de ISD-maatregel. Deze fase dient ertoe de overgang van intramuraal naar extramuraal te verkleinen. In deze fase heb je de mogelijkheid om met een ISD-er te oefenen en deze meer praktijkgerichte situaties aan te bieden, gericht op resocialisatie. Deze fase zal ook weer opgedeeld kunnen worden in fases waarbij er gewerkt wordt vanuit een individueel en cliëntgericht plan op maat. In de 1e fase binnen de tussenfase zal er sprake zijn van een gesloten karakter en zal het gevangenisregime hier niet ver van afwijken. In de 2e fase binnen de tussenfase, zullen er meer vrijheden zijn en is er ook meer sprake van vrije tijd en eigen verantwoordelijkheid. In de 3e fase wordt er ingespeeld op de extramurale instelling waar het individu naar toe gaat en is er bijna alleen maar sprake van het tonen van eigen verantwoordelijkheid, eigen initiatief en een zinvolle dagbesteding. In de tussenfase vinden wij het van belang dat er begeleidt wordt in plaats van behandeld. De redenen die wij hiervoor aangeven is dat er voor elke ISD-er een afzonderlijk, op maat gesneden, individueel vrijhedenbeleid wordt gemaakt, wat betekent dat de tijdsduur van de tussenfase voor iedere ISD-er anders is. Door de onzekere tijdsduur van de intramurale fase en tussenfase, wordt het behandelen bemoeilijkt. Een andere aanbeveling hierbij is dat het personeel, zowel intramuraal als in de tussenfase, op de hoogte is van de psychische en psychiatrische ziektebeelden en weten wat deze stoornissen met zich meebrengen en hoe je daar op moet inspelen. Ook dient er aandacht te zijn voor het opnieuw opbouwen of herstellen van het sociale systeem. Vervolgens wordt er vanuit de tussenfase gekeken naar waar een cliënt het beste op zijn plek zit. Dit kan zijn in een klinische of niet klinische setting, maar dit kan ook begeleid wonen inhouden. Dit moet per individu bekeken worden en per individu is de doorlooptijd van de verschillende fasen ook anders. In de extramurale fase moet naar onze mening dan ook begonnen worden met behandeling, naast de begeleiding.

We willen duidelijk maken dat we in ons onderzoek alleen antwoord hebben gegeven op onze probleemstelling. Er zijn duidelijk nog meer zaken aan te geven, binnen het verloop van de ISD-maatregel, die niet helemaal goed verlopen of waar verbetering in aangebracht zou kunnen worden. Onze probleemstelling vraagt hier echter niet om en daarom hebben we er voor gekozen deze zaken buiten beeld te laten en ons alleen te richten op onze onderzoeksvraag.

Toon meer
OrganisatieAvans Hogeschool
AfdelingASH Academie voor Sociale Studies 's Hertogenbosch
PartnersJ.I. Vught (Justitiële Inrichting), afdeling VB ( Verslaafden Begeleidings Afdeling)
Jaar2008
TypeBachelor
TaalNederlands

Op de HBO Kennisbank vind je publicaties van 26 hogescholen

De grootste kennisbank van het HBO

Inspiratie op jouw vakgebied

Vrij toegankelijk