De grootste kennisbank van het HBO

Inspiratie op jouw vakgebied

Vrij toegankelijk

Terug naar zoekresultatenDeel deze publicatie

Kindermishandeling signaleren, bespreken en stoppen

Een onderzoek naar het STUK-Boek en de benodigde kennis van professionals binnen de gezondheidszorg, welzijn en het onderwijs

Rechten: Alle rechten voorbehouden

Kindermishandeling signaleren, bespreken en stoppen

Een onderzoek naar het STUK-Boek en de benodigde kennis van professionals binnen de gezondheidszorg, welzijn en het onderwijs

Rechten: Alle rechten voorbehouden

Samenvatting

In Nederland proberen diverse organisaties een bijdrage te leveren aan het doorbreken van het taboe rondom kindermishandeling. Zo stellen een aantal organisaties de signalering en bespreking centraal onder professionals binnen de zorg, welzijn en het onderwijs.
Kinderen en jongeren zitten namelijk in een zeer kwetsbare positie. Op basis van loyaliteit, angst, gevoelens van schuld, gevoelens van schaamte en/of verwarring, zijn een groot aantal van hen niet in staat om problemen bespreekbaar te maken en om hulp te vragen. Hierbij is de expertise van de professional die in direct of indirect contact met het kind en/of jongere is, van groot belang. Het horen, zien en met name bespreekbaar maken van de vermoedens en signalen, zijn cruciaal voor de aanpak van kindermishandeling. Dat professionals over de hiervoor benodigde competenties beschikken, is echter niet altijd vanzelfsprekend. Kindermishandeling blijft ondanks de signalen, vaak nog ‘ongezien’ en dit kan leiden tot desastreuse gevolgen voor het kind (Wolzak, 2007).

Bij het ontstaan van nieuwe initiatieven zijn de mogelijke gebreken van professionals betreffende ‘kennis’ rondom het onderwerp kindermishandeling, inmiddels een belangrijk aandachtspunt voor Stichting STUK. Stichting STUK is een organisatie die o.a. door middel van een boek, website, filmpjes en theater het taboe rondom kindermishandeling ter sprake brengt. In dit rapport focussen we ons op één van de initiatieven van de stichting, namelijk op het zogenaamde ‘STUK-Boek’ (Stichting STUK, z.j.)

Bij de ontwikkeling van het STUK-boek had Stichting STUK voor ogen om kinderen en jongeren aan te spreken en om getuigen en slachtoffers onder hen, te laten weten dat kindermishandeling niet normaal is. Zo onderscheidt het boek zich door persoonlijke ervaringen van kinderen en jongeren te delen. Deze kinderen en jongeren zijn slachtoffer en/of getuige geweest. Door middel van de verhalen, namen en toegevoegde foto’s van de jongeren, is er geen sprake meer van anonimiteit. Daarnaast wilde men d.m.v. dit boek de vinger op de zere plek leggen: vele professionals signaleren en bespreken hun vermoedens helemaal niet of niet tijdig genoeg!
Dit hebben de jongeren van STUK immers door middel van hun verhaal bevestigd. Zo is er in veel situaties niet gesproken over de problemen die zich toen afspeelden. Kortom, 17 jongeren spreken in dit boek openlijk over hetgeen dat hen is overkomen en mis is gegaan (Movisie, 2013).

Na de uitgave van het STUK-Boek hebben naast kinderen en jongeren, ook vele professionals in de zorg, welzijn en in het onderwijs, hun interesse laten blijken. Na het eerste aantal bestellingen door professionals, heeft de stichting de vraag sterk zien toenemen. Door middel van gebruikersverklaringen, waarin persoonsgegevens worden geregistreerd, blijken er honderden kopieën te zijn verzonden naar diverse professionals in Nederland. Aangezien onbekend is of en op welke manier deze groep precies van het STUK-Boek gebruikt hebben gemaakt, is er vanuit Stichting STUK echter een gebrek aan kennis. Juist op basis van dit gebrek aan kennis, zijn we met een onderzoek naar dit STUK-Boek gestart. Voor het opzetten van nieuwe projecten waarbij de benodigde kennis voor de signalering en bespreking van kindermishandeling een belangrijk aandachtspunt zal zijn, zijn immers de ervaringen met en bevestiging van de huidige werkwijze van grote waarde. Tevens is het van belang om te horen hoe de professionals denken over de benodigde kennis voor signalering en bespreking. Zonder dit inzicht zou de stichting ‘slechts’ op basis van eigen interpretatie kunnen werken en zelf een inschatting moeten maken hoe men het beste aan zou kunnen sluiten op de professional (Persoonlijke communicatie, Har Tortike, 23 februari 2015).

Toon meer
OrganisatieAvans Hogeschool
AfdelingASB Academie voor Sociale Studies Breda
PartnersStichting STUK
Datum2015-05-11
TypeBachelor
TaalNederlands

Op de HBO Kennisbank vind je publicaties van 26 hogescholen

De grootste kennisbank van het HBO

Inspiratie op jouw vakgebied

Vrij toegankelijk