De grootste kennisbank van het HBO

Inspiratie op jouw vakgebied

Vrij toegankelijk

Terug naar zoekresultatenDeel deze publicatie

Inventariseren van de mogelijkheden voor, én testen van: - een algen cultivatie systeem in een mossel hatchery - een methode voor de bepaling van paairijpheid van de mossel

Rechten: Alle rechten voorbehouden

Inventariseren van de mogelijkheden voor, én testen van: - een algen cultivatie systeem in een mossel hatchery - een methode voor de bepaling van paairijpheid van de mossel

Rechten: Alle rechten voorbehouden

Samenvatting

Het uitgangspunt van de Nederlandse mosselsector is het cultiveren van mosselzaad.
De eicellen en spermacellen van duizenden mosselen worden tijdens de voortplantings-periode (van de lente tot de zomer) bijna tegelijkertijd uitgestoten. De bevruchting vindt in het zeewater plaats. Tijdens de ontwikkeling kan men twee larvale stadia onderscheiden: de trochophora- en de veligerlarve. Als deze vrij in het water zwemmende larven zich als kleine schelpen aan de zeebodem vastzetten ontstaan er complete mosselzaadbanken. Deze banken zijn de basis voor het opkweken van de mossel Mytilus edulis. Het mossel-zaad wordt 2 keer per jaar vrijgegeven voor de vangst. Mosselkwekers mogen dit mosselzaad opvissen en op eigen kweekpercelen uitzetten. De schelpdiersector heeft te maken met grote fluctuaties in het aanbod van (mossel)zaad, waardoor het moeilijk wordt om aan de nog steeds groeiende vraag van consumptie schelpdieren te kunnen voldoen. Tevens worden de toegestane vangsten gelimiteerd in verband met de voedselbeschikbaarheid voor vogels. Om toch aan de vraag van de klant te kunnen voldoen is men begonnen met het opzetten van een gecontroleerd kweeksysteem voor schelpdieren als aanvulling op het huidige aanbod van mosselzaad.

Algenkweek.
Schelpdieren voeden zich voornamelijk met verschillende soorten eencellige algen. Om deze dieren het hele jaar door te kweken is dus een aanvoer van algen nodig. Zodoende moet er behalve een goed systeem voor de hatchery/nursery1 ook nog een efficiënt systeem voor algenkweek opgezet worden. Hier zijn verschillende bedrijven en instellingen de afgelopen jaren mee begonnen. Dit rapport is een inventarisatie van de mogelijkheden voor de algenkweek en beschrijft tevens de werking van bestaande algensystemen.
Op basis van de in dit rapport gepubliceerde resultaten zijn de twee beste systemen uitgekozen en zover als mogelijk uitgewerkt, inclusief een kostenraming.

Uit deze inventarisatie is gebleken dat het Seacaps systeem van Seasalter Ltd. en het
BioFence systeem van BioFence Ltd. het beste resultaat kunnen geven. Het Seacaps systeem bestaat uit recht opstaande zakken die aan elkaar gekoppeld zijn en zo een
continue cultuur vormen. Het BioFence systeem is een zogeheten buizenreactor. De algen worden door, in rekken geplaatste, horizontale buizen geleid en kunnen als de concentratie hoog genoeg is aan het einde afgetapt worden. In de kostenraming van paragraaf 2.2.4 is af te lezen dat het BioFence systeem op de lange termijn efficiënter (kleinere afmetingen, minder manuren) en goedkoper algen kan produceren. Het Seacaps systeem vraagt meer onderhoud, en dus manuren, dan het BioFence systeem. Van het Seacaps systeem is al bekende dat het goed werkt, mede ook omdat het in vele hatchery's al gebruikt wordt. Het BioFence systeem is een relatief nieuw product, waardoor weinig ervaring met dit systeem beschikbaar is. Om deze redenen is besloten het BioFence systeem te gaan testen in de mossel hatchery van Roem van Yerseke.
Tijdens de opbouw van het systeem kampten wij met een aantal tegenslagen, waardoor het operationeel maken van het systeem binnen deze periode niet mogelijk was. In hoofdstuk 3 wordt uitgelegd welke problemen wij tegenkwamen en hoe wij die geprobeerd hebben op te lossen.

Paairijpheid.
Op dit moment wordt de conditie van de ouderdieren visueel bepaald door mosselen open te steken en naar het vlees te kijken. Het komt echter te vaak voor dat de opengemaakte ouderdieren er wel goed uitzien, maar dat de rest van de groep toch niet paait. Er ontbreekt een efficiënte methode om de paairijpheid van ouderdieren te bepalen, met als gevolg dat er geen optimaal resultaat behaald kan worden. Op basis van mijn literatuuronderzoek, beschreven in paragraaf 4.2, is besloten om een snellere methode op te stellen voor de bepaling van de paairijpheid. In deze alternatieve methode wordt het gewicht van de mosselmantel uitgezet tegen het stadium van gonaden ontwikkeling in de mossel én de tijd. Uiteindelijk kan aan de hand van het gewicht van de mosselmantel, het paairijpheid stadium van de mossel Mytilus edulis bepaald worden.

De determinatie van het stadium van geslachtsontwikkeling is gebaseerd op een histologische evaluatie van de rijping stadia van mossel gonaden (Newell, 1989).

Toon meer
OrganisatieHZ University of Applied Sciences
OpleidingWatermanagement/ Aquatische Ecotechnologie
AfdelingDelta Academy
PartnersWageningen IMARES, afd. Yerseke
Datum2006-06-29
TypeBachelorscriptie
TaalNederlands

Op de HBO Kennisbank vind je publicaties van 25 hogescholen

De grootste kennisbank van het HBO

Inspiratie op jouw vakgebied

Vrij toegankelijk