Summary

De herinnering aan de Holocaust blijft ook Nederland nog steeds achtervolgen. Hoe het onbegrijpelijke herinnerd dient te worden is een lastige klus, helemaal als het gaat om een nationaal gedenkteken dat alle 102.000 vervolgingsslachtoffers bij naam noemt. De wijze waarop dit zou moeten gebeuren is de afgelopen jaren veel tumult om geweest. Zo stuitte de initiatiefnemers van het monument, het Auschwitz Comité (NAC), op de nodige weerstand vanuit buurtbewoners uit de Plantage en de Weesperbuurt. Het creëren van maatschappelijk draagvlak rond een monument met deze gevoeligheid was dan ook niet bepaald eenvoudig. Deze bachelorscriptie doet verslag van deze worsteling.