Samenvatting

Dit verslag richt zich op de vernieuwing van de Westerschelde Ferry en de bijbehorende maritieme uitdagingen in de Veerhaven van Breskens. De huidige veerboten hebben het einde van hun technische levensduur bereikt en worden vervangen door een nieuwe, emissieloze vloot. Deze ontwikkeling stelt nieuwe eisen aan de haveninfrastructuur, met name op het gebied van nautische toegankelijkheid, veiligheid en onderhoud. Tegelijkertijd kampt de Veerhaven van Breskens met structurele problemen zoals sedimentatie, golfbelasting en stuifzand, die de operationele betrouwbaarheid van de veerdienst beïnvloeden. Het doel van dit onderzoek is om inzicht te verkrijgen in de hydrodynamische en morfologische processen in en rondom de veerhaven en om maatregelen te identificeren die de operationele omstandigheden verbeteren. Hierbij staan het verminderen van sedimentaanwas, het beperken van golfinvloed en het creëren van een stabieler stromingsbeeld centraal. Het onderzoek is uitgevoerd door middel van literatuurstudie, interviews met praktijkgebruikers en een multicriteria-analyse (MCA), waarin verschillende oplossingsrichtingen systematisch zijn beoordeeld. Uit de analyse blijkt dat de sedimentatieproblematiek voornamelijk wordt veroorzaakt door de brede havenmond, waardoor tijdens vloed grote hoeveelheden sedimentrijk water de haven binnendringen. Daarnaast zorgen ongunstige golf- en windcondities voor beperkingen bij het aanlanden van schepen. Om deze problemen te beperken zijn drie varianten onderzocht: het versmallen van de havenmond, het verhogen van de westelijke strekdam en het verlengen van de westelijke havendam tot een parallelle havenmond. De multicriteria-analyse toont aan dat de variant waarbij de westelijke havendam wordt verlengd tot een parallelle havenmond het beste totaalresultaat behaalt. Deze variant zorgt voor een beter gestuurd stromingspatroon, een structurele vermindering van sedimentinstroom en een robuustere, toekomstbestendige inrichting van de haven. Uit de kostenanalyse blijkt echter dat de investering in deze maatregel aanzienlijk is. De totale aanlegkosten liggen in de orde van tientallen miljoenen euro’s, terwijl de besparing op baggerkosten over de levensduur van het project beperkt blijft in vergelijking met de investering. Dit betekent dat de maatregel vanuit een puur financieel perspectief niet direct rendabel is en dat de kosten hoger zijn dan de directe baten. Daartegenover staan echter belangrijke indirecte voordelen, zoals een verbetering van de nautische veiligheid, een hogere betrouwbaarheid van de dienstregeling en een robuustere haveninrichting die beter bestand is tegen toekomstige ontwikkelingen. Op basis van deze afweging wordt aanbevolen om de voorkeursvariant verder uit te werken, waarbij nadrukkelijk ook de niet-financiële baten worden meegenomen in de besluitvorming. Daarmee kan de Veerhaven van Breskens toekomstbestendig worden ingericht en beter aansluiten op de eisen van de vernieuwde Westerschelde Ferry.