Samenvatting

De scriptie onderzoekt hoe effectief gangbare wolfwerende maatregelen zijn binnen de Nederlandse schapenhouderij. Op basis van literatuur, een enquête onder schapenhouders en interviews met ecologen en wolvenconsulenten worden elektrische afrasteringen, kuddewaakhonden en nachtopsluiting als belangrijkste strategieën geïdentificeerd. De effectiviteit blijkt sterk afhankelijk van correcte installatie, onderhoud en combinatie van meerdere methoden. Hoewel internationale studies dalingen tot >70 % in predatie tonen, ondervinden Nederlandse houders praktische en financiële knelpunten. Het onderzoek concludeert dat betere voorlichting, structurele subsidies en geïntegreerde benaderingen nodig zijn om schade duurzaam te verminderen.