Samenvatting

De scriptie onderzoekt of er een gedeelde visie bestaat op de Europese tarwemarkt nu geopolitiek steeds nadrukkelijker doorwerkt in voedselketens. Aan de hand van literatuur over handel, politiek en wetenschap blijkt dat bedrijven nauwelijks openbaar standpunt innemen, de EU het belang van voedselzekerheid wel erkent maar tarwe niet als strategische grondstof definieert, en onderzoekers juist pleiten voor een expliciete, geografisch gerichte tarwe-exportstrategie. Door de oorlog in Oekraïne, veranderende handelsstromen en klimaatrisico’s groeit tarwe uit tot een geopolitiek instrument. Ondanks de omvangrijke productie- en exportpositie van de EU ontbreekt momenteel een samenhangende langetermijnvisie. De auteur concludeert dat verdere dialoog en beleid nodig zijn om Europese tarwe strategisch te positioneren in een instabiele wereldorde.