Samenvatting

De aannames over studentbetrokkenheid waar opleidingen in het hoger beroepsonderwijs vanuit gaan, wijken steeds verder af van de praktijk. Neem de 40 uur per week aan colleges en zelfstudie waar opleidingen van uitgaan: steeds meer studenten besteden hier naar eigen zeggen maar een fractie van die tijd aan. En waar opleidingen bij de toetsing nog steeds aannemen dat studenten AI verantwoord gebruiken en rapporteren, geven studenten aan AI te gebruiken om minder te hoeven studeren. In dit essay beschrijf ik hoe de beleidsmatige focus op de flexibilisering van onderwijs deze trends verergert. De verwachting was dat flexibilisering meer maatwerk en studiesucces zou opleveren. In de praktijk faciliteerde deze individualistische insteek echter minder gedragsmatige studentbetrokkenheid en minder AI-robuust onderwijs. Om deze trends te keren moeten hogescholen durven te breken met flexibilisering en het sociale leerproces tussen docenten en studenten in de klas centraal stellen.