Samenvatting

Hoewel er enthousiasme en investeringen zijn in VR-technologie binnen de ggz, blijft de implementatie versnipperd. Dit onderzoek onderzoekt binnen GGNet naar succesfactoren en barrières om gerichte interventies te formuleren voor betere adoptie van VR bij trauma- en angststoornissen.
Methode: Elf semigestructureerde interviews met behandelaren zijn geanalyseerd met het NASSS-framework (focus op adoptiesysteem en organisatie) en het LAMH-model.
Resultaten: Tijdsdruk belemmert adoptie van VR, ondanks dat VR juist tijd zou moeten besparen. Productiedruk, technische problemen en ontbrekende workflows ondermijnen de implementatie. Succesfactoren zijn onder andere ‘leren door doen’, sociale leerprocessen en inspirerende boegbeelden.
Conclusie: VR-implementatie vraagt om organisatieverandering, niet alleen technologische introductie. Er is een kloof tussen beleid en praktijk, en structurele borging ontbreekt. De sociale dimensie van adoptie blijkt belangrijker dan technische aspecten.