Samenvatting

Binnen het Reinier Haga Orthopedisch Centrum (RHOC) wordt radiostereometrische analyse (RSA) binnen wetenschappelijk onderzoek toegepast om positie en eventuele migratie van een prothese nauwkeurig te meten, in dit geval na het zetten van een proximale interphalangeale (PIP)-prothese. Voor een betrouwbare nulmeting moet er direct nadat de prothese geplaatst is een RSA-opname gemaakt worden. Hierbij wordt er gestreefd naar een stabiele en comfortabele positionering van de verdoofde arm. In de huidige praktijk is de aangedane arm verdoofd en moet de patiënt zelf de verdoofde arm ondersteunen met de niet-verdoofde arm, wat kan leiden tot ongewenste bewegingen en een oncomfortabele houding tijdens de opnames. Het doel van dit project is het ontwikkelen van een ondersteuningshulpmiddel dat bijdraagt aan stabiliteit en patiëntcomfort tijdens een RSA-opname na het ontvangen van een PIP-prothese. Na het analyseren van de huidige situatie, antropometrie en user stories is er een programma van eisen en wensen opgesteld. De belangrijkste eisen en wensen waren dat het hulpmiddel een stabiele basis moet hebben, het zelfstandig ondersteunen van de arm moet elimineren, de beeldvorming nietmag verstoren, het hulpmiddel de veiligheid van de patiënt moet waarborgen en eenvoudig te reinigen moet zijn. Op basis van dit programma van eisen en wensen, aangevuld met de HKJ’s, marktonderzoek, de morfologische kaart en gesprekken met stakeholders, zijn vier concepten ontwikkeld. Door middel van Harris-profielen, een afwegen van voor- en nadelen en feedback van stakeholders is uiteindelijk één ontwerp ontstaan. Het uiteindelijke prototype bestaat uit een houder met verstelbare positioneringsgaten tussen links, rechts en neutraal, die aan de buckytafel is bevestigd met C-klemmen. Het tweede onderdeel bestaatuit een ondersteuningskoker, een ondersteuningsstang aan de voorzijde en een ondersteuningsstangaan de achterzijde. De ondersteuningsstang aan de achterzijde schuift in een positioneringsgat in de houder en is daarmee gefixeerd aan de tafel. Uit de testresultaten van de proefpersonen en radiodiagnostische laboranten blijkt dat het hulpmiddel positief scoort op stabiliteit, comfort, veiligheid en gebruiksvriendelijkheid. De gemiddelde scores liggen tussen de 4,5 en 4,8 op een 5-puntsschaal, en de overall scores bevinden zich boven de 9 van de 10. Geconcludeerd kan worden dat het ontwikkelde ondersteuningshulpmiddel een kansrijke oplossing biedt voor het optimaliseren van stabilisatie en comfort tijdens het maken van RSA-opnames. Verdere optimalisatie, met name op het gebied van materiaalkeuze en validatie in een klinische omgeving, is nog wel nodig voordat het ontwerp gerealiseerd kan worden. Dit prototype vormt een eerste stap richting een toepasbare oplossing.