Samenvatting

Het is alweer verkiezingstijd en partijen programmeren hun verlanglijstjes. Wonen staat deze keer op 1. Zo ook bij D66. Met de slogan ‘Nieuwe huizen op nieuwe plaatsen’ wil de partij inzetten op de bouw van ‘10 nieuwe steden’. Lezen we verder dan blijkt het toch weer vooral om wonen te gaan en is het punt dat grondgebruik moet verschuiven van landbouw naar woningbouw. Jammer, want juist het verschuiven van de retoriek van woningbouw naar stedebouw is zeer gewenst. Niet dat we nieuwe steden moeten gaan maken. We weten hoelang het duurt voordat een geplande stad ook een geleefde stad wordt, zie Lelystad en Almere. Nee, het goede van deze retoriek is dat we het niet alleen over wonen hebben, maar over alle functies die nodig zijn om een stad – en daarmee ook het leven – te maken. Want leven is meer dan wonen alleen. Sterker, afgezien van slapen, zijn we toch vooral aan het werken, leren, zorgen en verzorgen, winkelen, sporten, recreëren, enzovoorts. En dat gebeurt allemaal niet alleen thuis. Meer woningen betekent ook meer kantoren, bedrijfshallen, scholen, winkels, huisartsenposten, sportvelden en -hallen, enzovoorts. Met steden op 1 zetten we mengen op 1 en daarmee het leven, in plaats van alleen het wonen.