Samenvatting

Het onderzoek analyseert de relatie tussen bodemsamenstelling – gerepresenteerd door pH, organische-stofgehalte, CEC en de Base Cation Saturation Ratio – en de eiwitkwaliteit van graskuilen (VEM, RE, DVE) op zand-, klei- en veengronden. Met behulp van praktijkdata uit 2021-2024 worden ruim 2 000 gras- en bodemanalyses statistisch getoetst. Op zandgrond verklaart de combinatie van bodemfactoren 34 % van het RE in de eerste snede; op klei verklaart zij 85 % van het RE in de najaarssnede. Een hogere organische-stoffractie verhoogt het RE, terwijl een hogere Ca- en Mg-bezetting het DVE verlaagt. Voor de VEM/RE-verhouding blijken Mg- en K-bezetting bepalend. Hoewel pH in literatuur als cruciaal wordt gezien, toont dit onderzoek geen significante directe invloed. De studie concludeert dat gericht beheer van bodemvruchtbaarheid een potentieel stuurmiddel is voor voederkwaliteit, maar beveelt extra gegevens over bemesting, maaistadium en opbrengst aan voor robuustere causale uitspraken.