Samenvatting

Sinds de financiële crisis is vooral ingezet op regelgeving, maar echte verandering bleef uit. De kern van het probleem is het loslaten van ethiek in de relatie tussen economie en wetenschap. Een duurzame economie vraagt om een herwaardering van ethiek, twijfel en menselijke maat. Door die principes te omarmen, kunnen we betekenisvolle alternatieven ontwikkelen voor het dominante, op winst gerichte systeem. De financiële crisis van 2007 heeft niet geleid tot een duurzame financiële sector omdat de relatie tussen economie, recht en wetenschap is losgelaten. Dit leidde tot maatschappelijke stagnatie. Aandacht voor ethische, zoekende, processen en principes is hoognodig om tot een concurrerende en duurzame economie te komen. Het leek zo duidelijk in 2009. De banken hadden gefaald, evenals hun toezichthouders, accountants en de juristen die de regels garanderen. Na de financiële crisis zou de economie weer ten dienste komen te staan van de maatschappij in plaats van andersom. En passant zouden we de wereld duurzamer maken. De enige structurele verandering na de financiële crisis is meer regelgeving [...] Bij banken werken inmiddels meer toezichthouders dan klantadviseurs. En het aantal schandalen werd niet minder.Toch is dit niet gebeurd. Trump en Musk regeren, banken zijn machtig, bij pensioenfondsen staat duurzaamheid ter discussie en op de Zuidas floreren consultants en advocaten met onversneden kapitalisme. De sector die van de financiële crisis heeft geprofiteerd, is de financiële- en zakelijke dienstverlening. Onderwijl bepalen nog steeds een zeer beperkt aantal banken de financiële markten. Banken met een andere benadering - Triodos Bank en Rabobank – zijn in hetzelfde keurslijf gedwongen.