Samenvatting

Een groot deel van de 65-plussers in de gemeenten Tubbergen en Dinkelland heeft slechte tot matige gezondheidsvaardigheden. Ondanks dat dit hun eigen regie beperkt en een gezondheidsrisico vormt, ligt de focus van sociaal- en maatschappelijk werkers bij Stichting Welzijn Tubbergen Dinkelland (SWTD) nog onvoldoende op de ondersteuning van gezondheidsvaardigheden. Het doel van dit onderzoek is het verkrijgen van inzicht in welke behoefte senioren in de gemeenten Tubbergen en Dinkelland in de ondersteuning van gezondheidsvaardigheden vanuit SWTD hebben. De hoofdvraag luidt: “Welke behoefte hebben senioren in de gemeenten Tubbergen en Dinkelland bij de ondersteuning van gezondheidsvaardigheden door SWTD?”. Er zijn semi-gestructureerde interviews afgenomen met 10 senioren uit de gemeente Tubbergen (8 tussen de 65 en 80 jaar oud en 2 ouder dan 80 jaar). Deze respondenten hebben eerder ondersteuning ontvangen vanuit sociaal werk Senioren en/of maatschappelijk werk van SWTD. De interviewguide is opgesteld aan de hand van de gevalideerde URICA-NL vragenlijst, welke is omgezet naar kwalitatieve vragen. De resultaten suggereren dat 65-plussers in de gemeente Tubbergen in het algemeen tevreden zijn over hun gezondheidsvaardigheden, hoewel zij deze vaak associëren met hun algemene gezondheid. 65-plussers durven hulp te vragen, maar preventie wordt nauwelijks genoemd als ondersteuningsbehoefte. De rol van SWTD bij de ondersteuning van gezondheidsvaardigheden is grotendeels onduidelijk voor hen. Een basishouding van professionals is belangrijk voor hun motivatie om aan gezondheidsvaardigheden te werken. Het gaat hierbij om het creëren van een gevoel van vertrouwen, zorgen voor geruststelling en eerlijk en open communiceren. Er is voorzichtig geconcludeerd dat 65-plussers zelfstandig hulp zoeken, maar voornamelijk wanneer zij een hulpvraag hebben. Er is behoefte aan begrijpelijke communicatie door hulpverleners en praktische ondersteuning vanuit SWTD. Deze resultaten komen overeen met eerder onderzoek, waarbij geconcludeerd werd dat zowel individuele kenmerken als het zorgsysteem invloed hebben op gezondheidsvaardigheden. De mate van motivatie om actief bezig te zijn met gezondheidsvaardigheden is daarnaast erg divers. Beperkingen van het onderzoek zijn de beperkte grootte van de steekproef, betrouwbaarheid en overdraagbaarheid van het onderzoek en bekendheid van de ondersteuning van SWTD, wat de antwoorden van respondenten kan hebben beïnvloed. Aanbevolen wordt om te onderzoeken hoe preventieve ondersteuning kan worden ingezet, de zichtbaarheid van de ondersteuning bij gezondheidsvaardigheden te vergroten, een handreiking te ontwikkelen welke ondersteunt in een goede basishouding voor de welzijnsprofessional, en om een scholing aan te bieden voor professionals waarbij het herkennen van beperkte gezondheidsvaardigheden centraal staat. Als laatste wordt aanbevolen om de samenwerking met zorgprofessionals te versterken via de interventie ‘Welzijn op Recept’.