Samenvatting

Wie zich als ambtenaar, projectontwikkelaar of planoloog bezighoudt met de woningbouwopgave verzeilt al snel in discussies over de balans tussen betaalbaarheid, rendement en de behoefte aan voldoende woningen. Een architect op zijn of haar beurt zal zich vooral richten op zaken als de woningindeling, private buitenruimte en zoninval. Ondergeschoven kindje in dit soort ontwerpprocessen is vaak de (semi-)publieke buitenruimte rondom en tussen de woningen die bepalend is voor het speelgedrag van (jonge) kinderen. Dat is immers de ruimte waar kinderen vaak voor het eerst – zonder de fysieke aanwezigheid van ouders – mogen buitenspelen. In ‘All to play for: How to design child-friendly housing’ van de Britse architect Dinah Bornat wordt aandacht gevraagd voor deze blinde vlek binnen de woningbouwsector en worden enkele ingrediënten voorgeschoteld die kunnen helpen bij het realiseren van een meer kind- en speelvriendelijke omgeving nabij wooncomplexen.