Samenvatting

Inleiding: Transmannen zijn onderbelicht in de wetenschappelijke literatuur, die zich voornamelijk richt op transvrouwen. Dit onderzoek richt zich op de ervaringen en behoeften van transmannen met betrekking tot de informatievoorziening over de logopedische behandeling bij genderdysfonie. Het onderzoek heeft als doel om de zichtbaarheid van de logopedische zorg binnen deze doelgroep te vergroten. Ook draagt het bij aan de profilering van het beroep logopedie, specifiek op dit relatief nieuwe vakgebied voor de logopedist.
Methode: Dit kwalitatieve onderzoek is uitgevoerd aan de hand van semigestructureerde interviews. De interviews zijn afgenomen via Microsoft Teams en hadden een duur van 30 tot 60 minuten. De interviews waren gericht op het verzamelen van de ervaringen, behoeften, wensen en suggesties van transmannen. De participanten zijn geworven via een combinatie van een sneeuwbalsteekproef en een gelegenheidssteekproef. De interviews zijn getranscribeerd en daarna geanalyseerd met Word en Excel.
Resultaten: Er deden vier transmannen mee aan dit onderzoek. De transmannen beschouwen de stem (in het bijzonder de toonhoogte) als kenmerkend voor hun genderidentiteit. Ze geven aan niet bekend te zijn met de logopedische behandeling bij genderdysfonie. Ze hebben niet actief informatie vergaard. Één transman is wel bekend met de logopedische behandeling en heeft op internet informatie vergaard. Hij ervaart de informatie onvolledig om een duidelijk beeld te kunnen vormen over de meerwaarde van logopedie bij genderdysfonie. De transmannen vinden de informatievoorziening onvoldoende. Ze hebben behoefte aan proactieve voorlichting van de psycholoog over de mogelijkheid van logopedie bij genderdysfonie. Ook hebben ze behoefte aan informatie over de inhoud, opbouw en de verwachte opbrengst van het logopedisch behandeltraject bij genderdysfonie. De transmannen hebben gevarieerde suggesties aangedragen voor het verbeteren van de informatievoorziening.
Discussie: Uit dit onderzoek kan voorzichtig worden geconcludeerd dat de logopedische behandeling bij genderdysfonie momenteel onvoldoende zichtbaar is voor transmannen. Dit beïnvloedt hun informatiebehoefte en draagt mogelijk bij aan onderbehandeling. Gezien de opzet en reikwijdte van dit onderzoek kunnen de resultaten niet worden gegeneraliseerd naar de gehele populatie transmannen. Zowel de NVLF als logopedisten wordt aanbevolen in hun informatievoorziening expliciet aandacht te besteden aan de inhoud, opbouw en opbrengst van het logopedisch behandeltraject. Vervolgonderzoek bij transmannen die actief informatie hebben vergaard over de logopedische behandeling bij genderdysfonie kan aanvullend inzicht bieden.