Samenvatting

Over de (toekomstige) vanzelfsprekendheid van diversiteit en inclusie binnen de Nederlandse
politie weten we weinig.

Dit artikel brengt via twee invalshoeken wat licht in deze duisternis.
In de eerste plaats door de perspectieven van ambtenaren op diversiteit en inclusie
te presenteren.

In de tweede plaats door een beschrijving van leiderschapsgedrag dat een
inclusieve cultuur kan bevorderen binnen de politieorganisatie.

Dit onderzoek laat zien dat het streven naar gelijkwaardigheid en het zoeken naar verbinding met de samenleving de
voorkeursperspectieven van medewerkers binnen publieke organisaties zijn.
Verder blijkt dat politieleiders zelf een hoge mate van inclusie ervaren.
Anders gezegd, leidinggevenden hebben het gevoel zichzelf te kunnen zijn op het werk en geaccepteerd te worden door hun
collega’s.

Verder zien zij drie aandachtspunten:
het versterken van het empathisch vermogen, de inclusieve besluitvorming en het eigen reflectief vermogen.
Duidelijk is dat diversiteit en inclusie onmisbare pijlers van de politie zijn.
Beleid dat de inclusieve politiecultuur stimuleert, is zowel wenselijk als noodzakelijk.
Politieleiders spelen daarbij een sleutelrol.