Samenvatting

Mijn dochter Anna was vier jaar toen we aanschoven bij haar eerste oudergesprek op de basisschool. Als kersverse ouders waren we nieuwsgierig. Hoe deed ze het? Had ze vriendjes gemaakt? Voelde ze zich veilig? Ging ze met plezier naar school? Vol verwachting namen we plaats tegenover de juf. Van dat gesprek bleef uiteindelijk één boodschap hangen: Anna kende het woord stoep nog niet. Over hoe ze zich voelde in de klas hoorden we weinig. Over haar nieuwsgierigheid, haar spel, haar enthousiasme of haar groei als kind eigenlijk ook niet. Dat ze het woord stoep niet kende, kon ons eerlijk gezegd niet zoveel schelen. Sterker nog: op weg van huis naar school kwam ze geen enkele stoep tegen. Alles was gelijkvloers.